Riviera del Sol: de Miraflores-helling tussen Calahonda en La Cala

Riviera del Sol beslaat de helling tussen de A-7 en de lage rug waarop Miraflores Golf ligt, ongeveer halverwege de kustlijn van Mijas. Het hoort bij de tweede bouwgolf van de kust, niet bij de eerste: opgezet als een plan op resortformaat met een eigen baan, eigen winkelstroken en een eigen wegennet, en daarna in drie decennia volgebouwd. Het Ayuntamiento de Mijas rekent het strand eronder, Playa Riviera, tot de kustzone van Calahonda — wat meteen laat zien hoe strak de twee adressen in elkaar overlopen.

De voorraad bestaat vooral uit geschakelde huizen en lage appartementenblokken in afgesloten complexen van enkele tientallen woningen, grotendeels gebouwd tussen eind jaren tachtig en het midden van de jaren nul. Daken zijn schuin en betegeld, muren wit, en vrijwel elke woning heeft een terras dat op zee is gericht. Vrijstaande villa's bestaan wel, meestal hoger op richting het clubhuis van Miraflores, maar ze zijn de uitzondering. Doordat de complexen na elkaar zijn gebouwd, kunnen twee aangrenzende straten sterk verschillen in indeling, plafondhoogte en hoeveel parkeerruimte in de akte staat.

Het dagelijks leven draait op een auto en op de winkelstroken bij de A-7, waar de supermarkten, de apotheek en een rij restaurants op een paar minuten rijden van vrijwel de hele helling liggen. Miraflores Golf is voor het sociale leven belangrijker dan een baan doorgaans is — de club presenteert zich als een sociale club die toevallig achttien holes bezit — en het aangrenzende sportdorp voegt een oefenrange en een trainingscentrum toe. Fuengirola en La Cala de Mijas dekken de weekboodschappen, de schoolrit en een echte zaterdagmarkt.

Het eerlijke voorbehoud is het hoogteverschil en de snelweg. Vanaf de bovenste straten is het strand een prettige wandeling naar beneden en een lange terug, en de A-7 ligt tussen de bebouwing en het zand; de oversteken zijn er, maar de weg is op delen van de helling hoorbaar. Wie gevoelig is voor verkeersgeluid of voor schaduw in de winter moet op dat ene terras gaan staan, niet alleen door de wijk rijden. De marktlezing is dat Riviera del Sol het moet hebben van ruimte en golf, niet van een beloopbaar dorpscentrum — en precies die koper blijft komen.

Twee bouwperiodes overheersen. Eind jaren tachtig en de jaren negentig leverden geschakelde huizen en maisonnettes in Andalusische stijl op — wit pleisterwerk, dakpannen, boogopeningen, bescheiden raamopeningen — rond gedeelde zwembaden op getrapte kavels. De jaren nul brachten grotere blokken met ondergronds parkeren, liften en meer glas, doorgaans lager richting de A-7. Vrijstaande villa's liggen boven de baan en lopen van sobere jaren-negentigbouw tot individueel ontworpen huizen. Renovatievoorraad is er volop: veel van de oudste woningen zijn nooit verder aangepakt dan de keuken, en het betegelde open terras is de logische plek om waarde toe te voegen.

Februari is hier rustig maar niet dicht: de supermarkten, het restaurant van de golfclub en een handvol bars aan de winkelstroken blijven open, terwijl de chiringuito's aan het strand seizoensuren draaien. De meeste bewoners eten bij de club of beneden aan de boulevards van Calahonda en La Cala, allebei een paar minuten rijden. De schoolrit gaat naar Fuengirola, La Cala of de internationale scholen verderop westelijk, en dat bepaalt het ritme van de ochtendfile bij de opritten van de A-7. Het overheersende geluid is vogels en een laag snelweggebrom, en in juli de zwembaden van de buren.

Het past bij kopers die een huis willen in plaats van een appartement, een golfbaan op loopafstand waarderen en accepteren dat een auto erbij hoort — Noord-Europese tweedewoningbezitters en gepensioneerden vormen hier al dertig jaar de vaste koperskring. Het past niet bij wie zonder auto wil leven, wie een oud Spaans dorpscentrum voor de deur wil, of wie stilte nodig heeft: de A-7 ligt dichtbij en vanaf de bovenste straten is het strand een enkele reis.