Torrox Costa, de Faro en de strook aan weerszijden

Torrox bestaat uit twee plaatsen onder één Ayuntamiento, en de Costa is de plaats aan het water. Zij loopt als een strook langs de oude kustweg aan weerszijden van de vuurtoren, met El Morche verder naar het westen en de helling erachter. Aan de voet van de vuurtoren liggen de resten van een Romeinse nederzetting, vermoedelijk Clavicum of Caviclum, met een villa, een necropool, badhuizen, garumbakken en ovens — een herinnering dat deze kust werd bewerkt lang voordat er werd gebouwd. Het dorp landinwaarts, wit en getrapt, is een aparte wereld het dal op.

De voorraad bestaat uit appartementen, laag- tot middelhoogbouw, en grotendeels van na 1970. Blokken staan langs de boulevard en in de straten er direct achter, veel met gedeelde zwembaden en tuinen en met een hoog aandeel kleine woningen. Kustcomplexen als El Morche en Laguna Beach vullen de strook aan weerszijden. Villa's staan op de helling achter de weg, op terrasvormige percelen met uitzicht over de daken. Andalusische dorpsbouw vindt u hier beneden nauwelijks — daarvoor gaat u naar het pueblo — en verbouwmateriaal is er in overvloed.

Op deze strook woont het Duitstalige deel van de Costa. Torrox herbergt een van de grootste Duitse gemeenschappen van het land, en dat is af te lezen aan de winkels, de mededelingenborden en de verenigingen langs de boulevard. De gemeente voert als motto dat zij het beste klimaat van Europa heeft; dat is een leus en geen meting, maar het zegt wel wat de plaats verkoopt. In december vult de Fiesta de las Migas, van nationaal toeristisch belang verklaard, de straten. In februari is de boulevard open en wordt hij gebruikt.

De eerlijke kanttekening is de weg en de afstand. Dit is het uiterste oosten van de provincie: voorbij Málaga rijdt geen Cercanías, dus elke rit naar de luchthaven gaat over de weg, en de strook zelf is langs de oude kustweg gebouwd in plaats van erachter. De blokken staan dicht, de woningen zijn vaak klein en de bouw uit de jaren zeventig draagt haar leeftijd. Daar staat tegenover dat Torrox Costa aan het toegankelijke eind van de eigen regio staat, onder Nerja en Frigiliana — een echt startpunt aan deze kust en geen compromis.

De strook stamt uit de jaren zeventig en later, en zo leest zij ook. Lage en middelhoge blokken staan langs de boulevard en de straten erachter, vaak met gedeelde zwembaden en tuinen en met veel woningen van één of twee slaapkamers, gebouwd voor vakantiegebruik en niet voor gezinsleven. El Morche en de kustcomplexen aan weerszijden herhalen het patroon op kleinere schaal. Villa's staan op de helling achter de weg, op terrasvormige percelen. Andalusische dorpsbouw ontbreekt hier vrijwel en zit in het pueblo. Verbouwmateriaal is er volop: gezonde casco's, verouderde interieurs.

Februari op de boulevard is drukker dan de kalender doet vermoeden, want een groot deel van de bewoners is er het hele jaar. Bakkers, bars en de Duitstalige winkels en verenigingen houden gewone tijden aan, en de strandcafés blijven open. Men eet langs de paseo en rijdt naar het pueblo als men een andere avond wil. De schoolrit verlaat de strook. Het verkeer volgt de oude kustweg, die hier tegelijk hoofdstraat en doorgaande route is. In december neemt de Fiesta de las Migas de straten een dag lang over.

Torrox Costa past bij kopers voor wie de eerste aankoop aan deze kust betaalbaar en bruikbaar moet zijn, die een boulevard willen, een behapbare woning en buren die er ook in de winter zijn. Het past bij wie zich thuis voelt in een Duitstalige gemeenschap. Het past niet bij wie een trein, een korte transfer of een ruim perceel nodig heeft — daarvoor werkt de westkust rond Fuengirola of Benalmádena beter. Het past evenmin bij wie een Andalusisch straatbeeld zoekt: dat zit boven in het pueblo.