Puerto de la Duquesa: 328 ligplaatsen onder een fort uit 1767

De haven is gebouwd als bestemming, niet gegroeid uit een dorp. Waar Torreguadiaro en het pueblo van Manilva al bestonden voordat iemand een plan tekende, ís Duquesa het plan: een bassin uitgegraven in de kust, kades met lage blokken erlangs en een rij restaurants op het water gericht. Het ligt tussen de kustplaats Sabinillas en het gehucht El Castillo, alle drie binnen de gemeente Manilva. Wat het meer geschiedenis geeft dan de gebouwen suggereren, is waarnaast het is gebouwd: een fort uit de achttiende eeuw en, in de grond ernaast, een Romeinse vindplaats.

De voorraad bestaat vrijwel geheel uit appartementen, en is ongebruikelijk goed leesbaar. De kadeblokken bevatten één-, twee- en driekamerappartementen boven de winkelarcade, de oudste uit de eerste decennia van de haven en nu een gestage stroom renovatieprojecten. Daarachter lopen rijtjes- en twee-onder-een-kaphuizen trapsgewijs terug van het water, met gemeenschappelijke zwembaden en tuinen. Prijs en karakter verschuiven met elke rij verder van de kade. Rijtjeshuizen zijn er; villa's in wezen niet. Ondergronds parkeren is gebruikelijk en het natrekken waard, want straatruimte verdwijnt hier in juli.

Het leven wordt bepaald door de haven en door een buitenlandse gemeenschap die hier lang genoeg zit om permanent te zijn in plaats van seizoensgebonden. De arcade rond het water herbergt de restaurants, de bars en het meeste sociale leven; het strand en de supermarkten liggen in Sabinillas, een korte wandeling of een heel korte rit noordwaarts. Golf is dichtbij en een groot deel van de bewoners speelt. In februari blijft een reëel deel van de zaken open, want de bewoners gaan nergens heen, en de kade wordt gebruikt om de hond uit te laten en de krant te lezen.

De bezwaren zijn deels die van elke jachthaven en deels specifiek. Ligplaats en appartement zijn losse zaken: een woning aan het water geeft geen automatisch recht om ervoor af te meren. De winkelarcade betekent geluid, en een appartement boven een terras is een ander product dan een twee rijen verderop. De leeftijd van de gebouwen zet liften, waterdichting en de ondergrondse garage bij sommige verenigingen inmiddels in de categorie groot onderhoud. Daar staat tegenover: dit is het betaalbaarste echte havenadres van de corridor. Kopers nemen hier doorgaans iets om te gebruiken en niet om aan te houden, en dat houdt de doorstroming gezond en de markt breed.

Eén ontworpen idee, herhaald en daarna uitgebreid. De kade is laagbouw in mediterrane pastiche: gestuukte gevels in oker en wit, arcades op de begane grond met winkels en restaurants, flauwe pannendaken en balkons haaks op het water. Achter die eerste lijn zakt de schaal naar rijtjes- en twee-onder-een-kaphuizen rond gemeenschappelijke zwembaden. De oudste blokken stammen uit de eerste decennia van de haven en leveren nu het meeste renovatieaanbod — originele badkamers, originele bedrading, goede casco. Latere fasen liepen landinwaarts door met betere isolatie en ondergronds parkeren. Het enige echt oude gebouw is het fort.

De kade is de winkelstraat. Koffie, de kapper, een scheepswinkel, het avondeten en een bar liggen op één rondje, en de meeste bewoners doen dat rondje te voet. Boodschappen en strand liggen in Sabinillas, een paar minuten noordwaarts. Golf vult een groot deel van de week voor een groot deel van de bevolking. In februari blijft een werkende set restaurants open omdat de gemeenschap er woont en niet logeert, al lopen de terrassen leeg. Vanaf eind juni wordt de arcade 's avonds luid, en dat hoor je drie hoog nog.

Het past bij een eigenaar die een beloopbare waterkant wil, Engels op de kade, lage vaste lasten en een appartement dat ook buiten juli en augustus verhuurt. Booteigenaren en golfers zijn de twee voor de hand liggende groepen. Het past niet bij wie privacy, een tuin, een kavel of een stil terras boven een restaurantarcade zoekt, of de discretie van een gated landgoed — en evenmin bij wie aanneemt dat kopen aan het water een ligplaats insluit.