Alhaurín el Grande: de noordflank van de Sierra de Mijas

De naam van de stad stamt uit de Moorse tijd en het tweede woord uit 1485, toen de Katholieke Koningen el Grande toevoegden om haar te onderscheiden van Alhaurín de la Torre, enkele kilometers oostelijk. Wat van die gelaagdheid over is, is in het centrum te zien: een twaalfde-eeuwse Moorse poortboog en Romeinse zuilen staan aan de Plaza del Ayuntamiento, binnen een stratenpatroon dat onafgebroken bewoond is geweest in plaats van voor bezoekers gerestaureerd. De sierra rijst pal ten zuiden op, en daarom is er nergens in de gemeente zeezicht.

Het vastgoed valt hier uiteen in de stad en het campo. De kern telt casas de pueblo van twee en drie lagen met gepleisterde gevels, ijzeren balkons en binnenpatio's, en aan de buitenlanen staan appartementenblokken vanaf de jaren tachtig. De grotere en internationaal meest verhandelde markt ligt daarbuiten: villa's en fincas op de hellingen onder de sierra en verder het dal in, doorgaans op rustieke grond, met olijf- en citrusterrassen, eigen toegangswegen en heel vaak een bron in plaats van een netaansluiting. De kavels zijn naar kustmaatstaven groot.

Het leven volgt de eigen kalender van de stad. De Semana Santa werd hier in 1999 door het regionale parlement uitgeroepen tot Fiesta de Interés Turístico Nacional de Andalucía en is de week waar de hele gemeente zich omheen organiseert, compleet met een uitgevoerde Passie. Daarbuiten is het patroon gewoon en jaarrond: scholen, een gezondheidscentrum, een markt, een winkelstraat die in februari handelt. In 2010 kwam er een wegverbinding met Fuengirola die de rit naar de kust aanzienlijk verkortte, wat veranderde wie hier kon wonen en toch beneden aan zee kon werken.

De voorbehouden zijn er twee en ze zijn allebei echt. Een huis op rustieke grond moet zijn akte, zijn kadastrale inschrijving en zijn feitelijke omvang op elkaar laten aansluiten voordat het veilig gekocht, verhypothekeerd of uitgebreid kan worden; aanbouw over de decennia komt veel voor. Het tweede is oriëntatie: op de noordflank van de sierra is het licht anders en ligt de berg tussen de stad en de zee. De marktlezing is door bewoners bepaald en zonder haast — wie zich hier vestigt, heeft meestal al een seizoen aan de kust doorgebracht en vastgesteld dat grond, een werkplaats of dieren zwaarder wegen dan een boulevard.

De historische kern is Andalusisch en dicht: huizen van twee en drie lagen met gepleisterde gevels, diepe raamnissen, ijzeren balkons en binnenpatio's, geschikt rond de Plaza del Ayuntamiento waar de Moorse boog en de Romeinse zuilen staan. Daarbuiten liggen appartementenblokken uit de jaren tachtig en negentig, en aan de bredere lanen nieuwere woningen met lift en garage. De landelijke voorraad is een aparte wereld: gelijkvloerse cortijos, latere zelfbouwvilla's op rustieke percelen, met steen gekeerde terrassen en aanbouw in fasen. Renovatie- en legalisatietrajecten horen hier bij de markt.

Februari is een gewone werkmaand: de markt draait, het gezondheidscentrum en de scholen zijn open, en de bars rond het centrum bedienen mensen die er wonen in plaats van bezoekers. De eigen piek van de stad is de Goede Week, wanneer de processies en de uitgevoerde Passie de straten overnemen en de bevolking groeit met terugkerende families. Bewoners eten in de stad, winkelen in de stad en rijden over de berg voor het strand of naar Málaga voor het vliegveld. De geluidsband bestaat uit kerkklokken, honden op het campo en vanaf juni cicaden.

Het past bij kopers die grond, bijgebouwen, een werkplaats of stalling willen, die hier komen wonen in plaats van logeren, en die geen moeite hebben met een berg tussen henzelf en de zee. Thuiswerkers en semi-gepensioneerde stellen doen het bijzonder goed. Het past niet bij wie een strand op loopafstand nodig heeft, wie een instapklare aankoop zonder juridisch werk wil, of wie op inkomsten uit vakantieverhuur rekent, waarvoor de stad noch de toestroom noch de ligging heeft.