Atalaya, waar Von Limburger de eerste fairways tekende

Atalaya is een van de oudere adressen op dit deel van de kust, en het bestaat dankzij een golfbaan. De Old Course ging in 1968 open naar een ontwerp van de Duitse architect Bernhard von Limburger, en de woningbouw volgde de fairways in plaats van andersom. In 1990 werd er een tweede achttien van Paul Krings in de heuvels erboven uitgesneden. Daarmee kreeg de club zesendertig holes en de wijk haar twee helften: het vlakke, volgroeide onderstuk bij de kustweg en het hogere, latere deel daarachter. Het clubadres ligt aan de Avenida del Coral in Estepona.

In de onderste helft is de leeftijd te zien, en dat pakt goed uit. De villa's staan op vlakke kavels achter hagen die uit de jaren zeventig moeten stammen, en de appartementenblokken zijn laag, gestuct en ruim uit elkaar gezet. Het hogere deel, ontwikkeld rond de New Course, is later en gevarieerder: afgesloten rijen woningen, blokken van drie lagen met gedeeld zwembad, en vrijstaande huizen die het uitzicht over de Middellandse Zee pakken en bij helder weer richting Gibraltar. Nieuwbouw is er nauwelijks; het nieuwste is bijna altijd herbouw op een bestaande kavel.

Van dag tot dag is dit een stille plek waar u de auto nodig heeft, met twee ankers: de club en het strand onder de weg. Playa de Casasola is het zand onder aan de heuvel, een breed en open stuk waar in de tuinen nog een herbouwde zestiende-eeuwse wachttoren staat. De kanttekeningen zijn gewoon en horen genoemd: geen dorpsplein, geen winkelstraat op loopafstand, en een aanrijroute vanaf de A-7 door verkeer dat elke augustus dikker wordt. Paula's lezing: wie hier koopt weet precies wat de club is en ruilt stadsleven in voor een fairway.

Het lagere deel draagt de oorspronkelijke taal van de jaren zeventig en tachtig: villa's van één of twee lagen met pannendaken, bogen aan de veranda en witte stuc, op vlakke kavels met volgroeide beplanting. De appartementen zijn laag en ruim gezet in plaats van gestapeld, meestal met gedeelde tuin en zwembad. Hogerop is wat rond de tweede baan is gebouwd later en compacter: rijen woningen, blokken van drie lagen, poorten en parkeren onder de grond. Eigentijdse bouw komt hier voor als losse herbouw, niet als nieuwe wijk.

Het ritme wordt bepaald door starttijden en door de weg. 's Ochtends is het druk op de club en stil in de rest van de wijk; 's middags loopt alles leeg. Vrijwel alles vraagt de auto: Puerto Banús de ene kant op, het centrum van Estepona de andere, het strand recht de heuvel af. Februari is hier echt rustig, omdat de seizoenshandel aan de kustweg zit en niet in de wijk, maar de golf houdt het hele jaar bewoners op hun plek. Het geluid is vogels, maaiers en de A-7 daarachter.

Geschikt in de eerste plaats voor golfers — de twee banen zijn de reden dat de meeste eigenaren hier zitten — en daarna voor gepensioneerde stellen en bewoners voor een deel van het jaar die een rustig, gevestigd adres willen op korte afstand van zowel Marbella als Estepona. Niet geschikt als u 's avonds naar een café wilt lopen, als u een school op loopafstand nodig heeft, of als u per se nieuwbouw met garantie wilt: hier wisselt vooral bestaande bouw van eigenaar.