La Alquería, het dal dat Benahavís bij El Paraíso telt

La Alquería is het deel van Benahavís dat nooit klimt. Het beslaat een ondiep dal aan de kustrand van de gemeente, direct ten noorden van de golfwijken El Paraíso en Atalaya, die beide over de grens in Estepona liggen. Het resultaat is een adres met een gemeentehuis in Benahavís en een ritme uit Estepona: de kustweg, de golf, de supermarkten en de schoolpoorten liggen op een paar minuten, terwijl de berg die de rest van de gemeente bepaalt comfortabel op de achtergrond blijft. Het statistiekbureau registreert het hele gebied als één kern.

Het woningaanbod is het meest gevarieerde van de gemeente en het minst spectaculaire. Omheinde complexen met geschakelde woningen en laagbouwappartementen uit de jaren negentig en nul overheersen in aantal, meestal met gemeenschappelijk zwembad, volgroeide tuinen en afgesloten parkeren; vrijstaande villa's vullen de stillere lanen aan de randen, doorgaans op vlakke of licht hellende percelen in plaats van terrasvormige. Weinig is hier architectonisch ambitieus en veel is comfortabel, en juist dat is de aantrekkingskracht. Hier zit ook het meeste renovatiewerk van de gemeente: keukens, badkamers en dertig jaar oude terrassen.

Met 1.984 ingeschreven inwoners is dit na Artola en het dorp de derde kern van Benahavís, en het gedraagt zich er ook naar. De wegen dragen schoolverkeer, de winkels hebben het hele jaar klanten en februari is geen spookmaand. Het leven leunt naar de kust: de baan langs de rivier bij El Higueral in het noorden, de stranden voorbij de kustweg in het zuiden, Estepona en San Pedro beide kanten op. Op de lokale ladder staat het middenin de gemeente — boven het dorp en de golfwijk aan de Ronda-weg, onder de hellingadressen die zeezicht verkopen.

Complexen in plaats van landgoederen. Het overheersende type is het omheinde geschakelde huis of het laagbouwappartement uit de jaren negentig en nul — pannendaken, boogterrassen, witkalk, een gemeenschappelijk zwembad en volgroeide beplanting, hooguit drie lagen. Vrijstaande villa's staan aan de rustigere randen, meestal op vlakke of licht hellende percelen waardoor gelijkvloers bouwen mogelijk is, wat elders in deze gemeente zeldzaam is. Nieuwere invulling is eigentijds en hoekiger, met platte daken en groter glas. Renovatiekandidaten zijn talrijk en eerlijk: bij de vroegste fasen zijn terrassen, leidingen en beglazing de echte begroting.

Dit is het deel van Benahavís dat in februari gewoon functioneert. Schoolverkeer, hondenuitlaters, bezorgbusjes en een apotheek met klanten het hele jaar geven het dal een doordeweeks ritme dat de hellingadressen eenvoudigweg missen. Uit eten gaat langs de kustweg en in de aangrenzende golfwijken, niet boven in het dorp — dat is rijden, geen wandeling. Het geluid is verkeer in de verte, beregening en kinderen. Lopen tussen de complexen kan hier echt, wat in deze gemeente uitzonderlijk is, al ligt de zee zelf aan de overkant van de kustweg.

Het past bij kopers die een Benahavís-adres willen zonder de berg: gezinnen met een schoolrit van minuten, eerste aankopen aan de kust, en eigenaren die liever buren en een apotheek het hele jaar door hebben dan een poort met een bewaker. Het past niet bij wie voor uitzicht komt — het dal is vlak en de meeste huizen kijken op tuinen, niet op Gibraltar. Het past evenmin bij wie de afzondering of de perceelmaten van de landgoederen hogerop zoekt, of verwacht naar zee te kunnen lopen.